Zespół badaczy z Wydziału Nauk Ekonomicznych i Zarządzania Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, pod batutą prof. Aldony Glińskiej-Neweś, realizuje projekt badawczy pt. “Pozytywna zmiana społeczna w organizacji jako czynnik zaangażowania firmy w zrównoważony rozwój”. Przedmiotem badań są działania przedsiębiorstw funkcjonujących w Polsce, manifestujące ich zaangażowanie w realizację  zrównoważonego rozwoju, ze szczególnym uwzględnieniem wolontariatu pracowniczego.
Konferencja „Kapitalni społecznie” jest okazją do prezentacji pierwszych rezultatów tych badań, a przy tym stanowi przestrzeń do wspólnego wypracowania kluczowych rekomendacji w zakresie realizacji wolontariatu pracowniczego oraz zdefiniowania obszarów wpływu społecznego tego typu programów w organizacji. Panele dyskusyjne zaproponowane podczas konferencji pozwolą nam poznać, porównać i połączyć ze sobą stanowiska pracowników i pracodawców w tym zakresie, mając na uwadze nadrzędny cel, jakim jest spełnianie się ludzi i organizacji w duchu pozytywnej zmiany społecznej.

ZAŁOŻENIA PROJEKTU BADAWCZEGO:
Osiągnięcie celów zrównoważonego rozwoju wymaga przede wszystkim zmian zachowań ludzi, które powinny następować w wielu wymiarach: konsumpcyjnym, korporacyjnym, instytucjonalnym, społecznym oraz politycznym. Kluczową kwestią związaną z wprowadzeniem zrównoważonego rozwoju pozostaje konieczność zaangażowania w ten proces naczelnego kierownictwa i pracowników przedsiębiorstw oraz przeprojektowanie systemów organizacji w taki sposób, aby pozwalały na planowanie, koordynowanie i pomiar efektów działań z zakresu rozwoju zrównoważonego (Hopwood et al., 2005; Brundtland, 1987; Elkington 1997; Alhaddi, 2015). W naszym przekonaniu, podstawowym warunkiem rzeczywistego zaangażowania przedsiębiorstwa w realizację zrównoważonego rozwoju jest transformacja postaw i wartości pracowników w kierunku sprzyjającym ich autentycznemu zaangażowaniu w realizację celów z tym rozwojem związanych (Godkin, 2015; Temminck, 2015; Wolf, 2013).

Jako podstawa do identyfikacji zachowań pracowników, manifestujących internalizację wartości związanych ze zrównoważonym rozwojem, wykorzystany został model pozytywnej zmiany społecznej (PSC). Jest on rozumiany jako proces transformacji wzorów myślenia, zachowań, relacji społecznych, instytucji i struktury społecznej w kierunku generowania korzystnych efektów dla jednostek, grup, organizacji, społeczeństwa i środowiska, wykraczających poza korzyści dla inicjatorów tej transformacji. Stwarzanie okazji do pozytywnej zmiany społecznej osiągane jest przede wszystkim poprzez upełnomocnienie (empowerment) pracowników w drodze włączania ich do zarządzania projektami ukierunkowanymi na realizację zrównoważonego rozwoju (Stephan et al., 2016).

Stawiamy hipotezę, że projekty związane ze zrównoważonym rozwojem prowadzą do powstania motywacji i kompetencji pracowników w zakresie realizacji idei zrównoważonego rozwoju jeśli istota tych projektów obejmuje rzeczywisty kontakt pracowników z problemami, których projekt dotyczy. Zarówno badania naukowe (Karwacka, 2016), jak i obserwacja praktyki gospodarczej wskazują, że impulsem do realizacji przez przedsiębiorstwa tych projektów mogą być posiadane przez nie  r e l a c j e   m i ę d z y o r g a n i z a c y j n e. Nawiązywane pomiędzy aktorami (organizacjami i ich pracownikami) relacje uznawane są za podstawę rozwijania w sposób aktywny i świadomy silnych powiązań w zakresie wspólnych aktywności i łączonych ze sobą zasobów (Håkansson & Snehota, 1995; Weck & Ivanova-Gongne, 2013; Escher et al., 2017).

W naszym projekcie poszukujemy odpowiedzi na pytanie, czy tego typu więzi pomiędzy aktorami przyczyniają się do podejmowania wspólnych działań ukierunkowanych na osiągnięcie celów zrównoważonego rozwoju, a tym samym na trwałe przewagi konkurencyjne. W związku z tym stawiamy hipotezę, że więzi aktorów relacji przyczyniają się do podejmowania w przedsiębiorstwie projektów, które stwarzają pracownikom okazję, motywację i zdolność zaangażowania się w realizację zrównoważonego rozwoju. Rola więzi łączących aktorów relacji w zapoczątkowaniu procesu wspólnej realizacji projektów związanych ze zrównoważonym rozwojem wynika z założonego przez nas znaczenia kapitału społecznego w tym procesie, szczególnie w jego wymiarze relacyjnym (opisującym rodzaj relacji osobistych, w tym wzajemny szacunek, zaufanie i przyjaźń) i poznawczym (związanym z przyjmowaniem wspólnych norm, systemów znaczeniowych i wartości).

Część projektu realizowana jest we współpracy zagranicznej z Oulu Business School, University of Oulu, Finlandia. W jej ramach badaniu poddane zostaną przedsiębiorstwa fińskie, które posłużą jako benchmark w formułowanym modelu referencyjnym kształtowania zaangażowania pracowników w realizację zrównoważonego rozwoju. Wybór ten podyktowany jest wysokim miejscem, jakie Finlandia zajmuje w rankingu uwzględniającym realizację celów zrównoważonego rozwoju, efektywnością przedsiębiorstw fińskich w rozwijaniu rozwiązań proekologicznych, a także doświadczeniem partnera w badaniu relacji międzyorganizacyjnych.

Zainspiruj innych!